|
> Akcje > >
Fakty i dane o polowaniach1 2 3 4 5 6 > FAKTY DOTYCZĄCE POLOWAŃ NA FOKI W KANADZIE Str. 1 - Polowania, myśliwi
Str. 2 - Handel, rynki zbytu
Str. 3 - Ekologia
Str. 4 - Sondaże opinii publicznej
Str. 5 - Prawo
Str. 6 - Reakcje na uchwalony zakaz importu produktów z fok do UE
Czas, miejsce i cel polowań
- Większość komercyjnych polowań na foki na świecie odbywa się na wschodzie Kanady, głównie u wybrzeży Nowej Fundlandii i Labradoru, a także w Zatoce Św. Wawrzyńca.
- Polowania rozpoczynają się w połowie marca i mogą trwać do maja.
- Za pozostałe polowania odpowiedzialne są Namibia, Grenlandia czy Norwegia. Do niedawna polowaniami na foki zajmowała się również Rosja, ale w 2009 roku wprowadzono zakaz polowania nad Morzem Białym na foki mające mniej niż 1 rok.
- Głównym celem polowań jest zdobycie futra. Mniejsze znaczenie ma tłuszcz, z którego robiony jest suplement diety (kwasy Omega 3), mięso i penisy uchodzące za afrodyzjak na rynkach azjatyckich
Ofiary polowań
- Głównym celem polowań są foki grenlandzkie. Polowania urządzane są również na foki kapturowe i szare.
- 95 proc. fok zabitych w polowaniu ma poniżej trzech miesięcy - nie potrafią jeszcze dobrze pływać i niechętnie opuszczają lód, przez co stają się bardzo łatwym łupem. Prawo kanadyjskie pozwala zabijać foki grenlandzkie, gdy tylko rozpoczną pierwsze linienie, tj. około 14-tego dnia życia. Kanada dostosowała się w ten sposób do wprowadzonego w 1983 roku w Unii Europejskiej zakazu importu produktów z fok "whitecoat" i "blueback" – najmłodszych szczeniąt fok grenlandzkich i kapturowych. Polowanie na foki jest jednym z bardzo niewielu mających miejsce wiosną, kiedy rodzą się młode.
Kto wydaje zezwolenia, kto poluje, kto dotuje
- Zezwolenia na te polowania wydaje kanadyjski Departament Rybołówstwa i ds. Oceanów – Department of Fisheries and Oceans
- Ponad 90 proc. myśliwych mieszka w Nowej Funlandii, przy czym zysk z polowań to mniej niż 1 proc. dochodu gospodarczego prowincji. W polowaniach uczestniczy mniej niż 1 proc. mieszkańców Nowej Funlandii. Myśliwi są głównie rybakami, a polowania to sposób na dorobienie do ich pensji (około 25-35% rocznego dochodu według DFO [1])
- W 2008 roku, cały sektor rybołówstwa, myślistwa i łapania zwierząt w sidła zatrudniał 3% ludności prowincji Nowej Fundlandii i Labradoru i generował 0,6 GDP [15].
- Rząd kanadyjski wspiera finansowo polowania na foki. Między 1995 a 2001 r. wydano na takie wsparcie ponad 20 milionów dolarów [2].
Charakter i skala polowań
- Do polowań używane są strzelby i hakapiki (przypominające czekan narzędzie, którym myśliwi zabijają foki). Hakapik służy także do ciągnięcia zabitych lub rannych fok w kierunku statków myśliwych)
- 79 proc. myśliwych nie sprawdza, czy foka jest martwa, zanim obedrze ją ze skóry. 42% czaszek zabitych fok nie miało w ogóle lub miało minimalne pęknięcia, co sugeruje, że mogły być świadome podczas obdzierania ze skóry. (Dane z 2001 r., na podstawie badań przeprowadzonych przez niezależnych weterynarzy [3])
- Około 5% foczych szczeniąt zaatakowanych przez myśliwych ucieka i umiera z zadanych ran lub topi się w oceanie [4]
- Charakter polowań: obecnie już tylko komercyjny, futro i mięso fok są sprzedawane, polowania nie są sposobem na przeżycie, nie dostarczają pożywienia czy okrycia miejscowej ludności
- Od 1996 roku, roczne limity (TAC) przyznawane przez kanadyjski Departament ds. Rybołówstwa i Oceanów (DFO) dotyczące polowania na foki grenlandzkie wahają się od 250,000 do 335,000 w „rekordowym” 2006 roku. Myśliwi czasem przekraczają wyznaczony limit i nie ponoszą żadnych konsekwencji [5].
- W 2008 roku – TAC dla fok grenlandzkich wynosił 275,000 fok grenlandzkich (upolowano ponad 200,000 fok ). W 2009 roku, mimo zbliżającego się zakazu importu produktów z fok do Unii Europejskiej, rząd kanadyjski ustanowił TAC - 280,000 fok grenlandzkich. Jednak spadek cen oferowanych za skóry fok – 14$ (dwa razy mniej niż w 2008 roku) przyczynił się do zmniejszonej aktywności myśliwych, którzy ograniczyli się do upolowania 54,000 fok [6].
- TAC dla fok kapturowych od 2000 roku utrzymuje się na poziomie około 10,000 zwierząt, zaś TAC dla fok szarych w tym samym okresie był podobny, ale w 2009 zwiększono go do 50,000.
Przypisy
1. "Socio-economic Importance of the Seal Hunt", strona Ministerstwa ds. Rybołówstwa i Oceanów - Link do strony
2. "The Economics of the Canadian Sealing Industry", Canadian Institute for the Business and the Environment, 2001r. - Link do raportu
3."Veterinary Report. Canadian Commercial Seal Hunt. Prince Edward Island. March 2001" -
Link do raportu
4. "Seals and Sealing in Canada, 2007" raport IFAW - Link do raportu
5. Oficjalne limity i liczby zabitych fok grenlandzkich w Kanadzie w latach 1952 – 2007 znajdują się w Załączniku nr 1 raportu IFAW pt. "Seals and Sealing in Canada 2007" - Link do raportu
6. The Economic Review 2009, the Government of Newfoundland and Labrador under the authority of: The Honourable Thomas W. Marshall, Q.C., Minister of Finance and President of Treasury Board - Link do dokumentu
Zamów nasz newsletter - najlepsze źródło szybkiej i wygodnej informacji od Empatii. To bajecznie proste! 
|
delicious
facebook